Picture

Hey, ik ben Lennart Zegerius.

Computer Science (BSc) en Cognitive Neuropsychology (R-MSc). Een plek voor toegankelijke stukjes over interessante materie.

Ik heb ook de app Minimalist Journal gemaakt.

rank #1 utilities per 22 sept 2020
rank #25 alle paid-apps per 22 sept 2020

❤️ config door Mathieu Mayer-Mazzoli
✍🏻 door Lennart Zegerius
📧 lennart@zegeri.us

Het coronavirus versus de sleur van het leven

5 minuten lezen

"Volgens mij had ik Freud al eens geciteerd die heeft gezegd dat psychotherapie het omzetten van neurotische ellende in reële ellende is. En die reële ellende is er nu genoeg."
H. Sigling, psychiater

Voor wie doorgaans weinig dagen beleeft zonder besognes lijkt de coronacrisis stiekem een redding. Ondanks de maatschappelijke beroering die deze crisis met zich meebrengt, geloof ik dat voor velen hierdoor de druk van de ketel verdwijnt.

We moeten niet vergeten dat we de afgelopen jaren ons nog ongerust maakten over de onnatuurlijke stressniveaus, die wij ondervonden als resultaat van onrealistische verwachtingen van de maatschappij. Van jongeren wordt (met een nog onontwikkeld prefrontale cortex, zie dit artikel) al verwacht toekomstplannen te maken. Eenmaal ontwikkeld, komen ze tot het inzicht deze keuze onder valse voorwendselen te hebben gemaakt. Zo willen vrouwen mooier lijken met filters, mannen rijker en relaties moeten perfect zijn. Dit is natuurlijk overdreven - ik leg hier de nadruk op de onhaalbaarheid van dit beeld. Alhoewel dit niet direct is gerelateerd aan de huidige crisis, lijkt het nu tijd te zijn om het torenhoge stressniveau te verlagen. Een probleem bij pogingen tot het verlagen van stress ontstaat wanneer bij het nemen van rust nog steeds stress wordt ondervonden, bijvoorbeeld door schuldgevoel, of fear of missing out (FOMO). Het collectieve thuis-zijn en de landelijke demping van evenementen en horecabezoek geeft ons allen de tijd gezamelijk ons terug te trekken, zonder deze stressoren.

Thuisisolatie heeft zijn voordelen. Ik ben nu opgelucht dat ik huisgenoten heb. Er is weinig sociale activiteit, wat de waardering ervoor herstelt. Voor velen is er weer quality-time met het gezin. Dat ene boek wordt uit de kast gepakt. Die ene serie wordt eindelijk bekeken. Jongeren hebben geen last van influencers waar ze voorheen jaloers langs gesponsorde Bali-foto’s scrollen. Werkenden hebben even niet te dealen met de ochtend- en avondspits. Onzekere mensen zijn even wat minder bezig met hun uiterlijk en laten misschien dat ongelukkige dieet even voor wat het is. De essentie van ons bestaan wordt als een spiegel aan ons voorgehouden. Confronterend, maar gelukkig zitten we allemaal in hetzelfde schuitje.

“Je hebt jarenlang excel sheets gemaakt alsof je leven ervan afhing, maar nu blijkt dat helemaal niemands leven ervan afhing.” - Peter Pannekoek

home


Zonder ondermijning van de ernst van de crisis zullen er in veel levens harmonie en rust wederkeren. Mijn besmette moeder had na 14 dagen thuisisolatie weer een eerste wandeling. Deze 14 dagen waren ook voor haar een tijd van bezinning. Mensen komen langs met bloemen, doen boodschappen en zorgen voor verrassingen.
Mondiaal in een positie geduwd worden verbetert de sociale cohesie. Ik zie voornamelijk een vloeiend schaakspel in supermarkten, waar men elkaar met een vleugje humor vergeeft wanneer ze te dicht bij elkaar komen. Ook een wandeling buiten zorgt voor zulke momenten. Natuurlijk zijn er genoeg die maling hebben aan deze regels, maar dat is te verwachten. Ik geloof niet dat perfectie bestaat in een dynamische wereld.

In tegenstelling tot de verveling die bij social distancing komt kijken zal het achteraf mooi zijn te zien hoe het ons heeft opgeladen. We zullen zien tot in hoeverre wij mensen invloed hebben op klimaatverandering, hoe wij onze naasten waarderen (of juist niet) en hoe wij naar school/werk gaan toch wel weer leuk vinden en stiekem gemist hebben.

Kortom, elk nadeel heb zo zijn voordeel. Het is de ellende niet waard, maar het is wel hoe de natuur dicteert. Uiteindelijk gaat dit voor velen een bijzondere manier zijn om aan de sleur van het leven te ontsnappen. Naast de positieve kanten van het sociale isolement zijn er natuurlijk ook veel negatieve; zoals kinderen die thuis zitten in onveilige situaties en/of achterop raken omdat er geen laptop ter beschikking is in arme gezinnen. In Italië waar de maffia weer grip krijgt op de samenleving door de verborgen armoede die weer aan het licht komt, bedrijven die failliet gaan, massaontslag, noem maar op. Een crisis is niet zomaar een crisis, laat dat voorop staan. Desondanks verdient ook de positieve kant belichting.




Terwijl ik dit schreef vertelde mijn huisgenoot dat er precies op dat moment een soortgelijk stuk in het Parool verscheen. Voor een ander perspectief met dezelfde insteek als deze post, lees dit artikel van Nadine Ridder.



tags: corona, quarantaine, crisis, covid-19, burnout, stress